शूरो॑ वा॒ शूरं॑ वनते॒ शरी॑रैस्तनू॒रुचा॒ तरु॑षि॒ यत्कृ॒ण्वैते॑। तो॒के वा॒ गोषु॒ तन॑ये॒ यद॒प्सु वि क्रन्द॑सी उ॒र्वरा॑सु॒ ब्रवै॑ते ॥४॥
śūro vā śūraṁ vanate śarīrais tanūrucā taruṣi yat kṛṇvaite | toke vā goṣu tanaye yad apsu vi krandasī urvarāsu bravaite ||
शूरः॑। वा॒। शूर॑म्। व॒न॒ते॒। शरी॑रैः। त॒नू॒ऽरुचा॑। तरु॑षि। यत्। कृ॒ण्वैते॒ इति॑। तो॒के। वा॒। गोषु॑। तन॑ये। यत्। अ॒प्ऽसु। वि। क्रन्द॑सी॒ इति॑। उ॒र्वरा॑सु। ब्रवै॑ते॒ इति॑ ॥४॥
स्वामी दयानन्द सरस्वती
फिर राजा और मन्त्रीजन क्या करें, इस विषय को अगले मन्त्र में कहते हैं ॥
हरिशरण सिद्धान्तालंकार
संसार गति
स्वामी दयानन्द सरस्वती
पुना राजामात्याश्च किं कुर्युरित्याह ॥
हे राजजना ! यथा शूरस्तनूरुचा शरीरैस्तरुषि शूरं वनते वा द्वौ यत्कृण्वैते क्रन्दसी सन्तौ यत्तोके तनय उर्वरासु गोषु वाप्सु वि ब्रवैते तथा यूयमपि भवत ॥४॥
डॉ. तुलसी राम
आचार्य धर्मदेव विद्या मार्तण्ड
What should the king and his ministers do-is told.
O officers of the State ! with strong body, the hero slays the hero in the battle and honors good brave men. They make loud sounds when fighting. They make about the welfare of their infants and grown up children and make proper use of the earth, water and the tongue.
