टिप्पणी: ९−(याम्) मधुकशाम् (आपीनाम्) प्रवृद्धाम् (उपसीदन्ति) सत्कारेण प्राप्नुवन्ति (आपः) अत्र पुंल्लिङ्गः। सर्वविद्याव्यापिनो विपश्चितः-दयानन्दभाष्ये-यजु० ६।—१७। (शाक्कराः) स्नामदिपद्यर्तिपॄशकिभ्यो वनिप्। उ० ४।११३। शक्लृ शक्तौ-वनिप्। वनो र च। पा० ४।१।७। ङीप्, नस्य रः। शक्कर्य ऋचः शक्नोतेः-निरु० १।८। तदधीते तद्वेद। पा० ४।२।५९। शक्वरी अण्। शक्करीं शक्तिमतीं वेदवाणीं जानन्ति ये ते (वृषभाः) पराक्रमिणः (ये) (स्वराजः) स्वराजन्−टच्। स्वयं शासकाः (ते) विद्वांसः (वर्षन्ति) वृषु सेचने ऐश्वर्ये च। ईशते (ते) (वर्षयन्ति) सिञ्चन्ति। वर्द्धयन्ति (तद्विदे) यस्तां वेदवाणीं वेत्ति तस्मै (कामम्) अभीष्टविषयम् (ऊर्जम्) पराक्रमम् (आपः) विद्वांसः ॥