0 बार पढ़ा गया
पण्डित क्षेमकरणदास त्रिवेदी
वैद्य के कर्म का उपदेश।
पदार्थान्वयभाषाः - (श्यावदता) काले दाँतवाले, (कुनखिना) दूषित नखवाले (बण्डेन) बण्डे [टेढ़े-मेढ़े अङ्गवाले रोगी] के (सह) साथ (यत्) जो (आसिम) रहे हैं। (अपामार्ग) हे सर्वथा संशोधक ! [वैद्य वा अपामार्ग औषध !] (त्वया) तेरे साथ (वयम्) हम (तत् सर्वम्) उस सबको (अप मृज्महे) शोधते हैं ॥३॥
भावार्थभाषाः - यदि रोग की व्याकुलता से शरीर अङ्गभङ्ग हो जावे, उसे ओषधि द्वारा स्वस्थ करें ॥३॥
टिप्पणी: ३−(श्यावदता) विभाषा श्यावारोकाभ्यां च पा०। पा० ५।४।१४४। श्यावपदादुत्तरस्य दन्तस्य दतृ इत्यादेशः। कृष्णदन्तयुक्तेन (कुनखिना) दूषितनखयुक्तेन (बण्डेन) बडि विभाजने, वेष्टने च-अच्। विकलाङ्गेन (यत्) (सह) (आसिम) अस भुवि-लङ्, इत्वं छान्दसम्। आस्म। अभवाम। अन्यत् स्पष्टम् ॥
