टिप्पणी: ३−(पाताम्) रक्षताम् (नः) अस्मान् (देवा) व्यवहारकुशलौ (अश्विना) अ० २।२९।६। कर्मसु व्याप्तिमन्तौ मातापितरौ (शुभः) शुभ दीप्तौ−क्विप्। शोभनस्य कर्मणः। षष्ठ्याः पतिपुत्र०। पा० ८।३।५३। इति विसर्गस्य सत्वम् (पती) पालकौ (उषासानक्ता) अ० ५।१२।६। अहोरात्रे (उत) अपि च (नः) अस्मान् (उरुष्यताम्) उरुष्यती रक्षाकर्मा−निरु० ५।२३। रक्षताम् (अपांनपात्) म० १। हे जीवानां न पातयितः (अभिह्रुती) अभि+ह्वृ कौटिल्ये−क्तिन्, छान्दसं रूपम्। सुपां सुलुक्०। पा० ७।१।२९। इति पूर्वसवर्णत्वात् सप्तम्या ईकारः। ईदूतौ च सप्तम्यर्थे। पा–० १।१।१९। इति प्रगृह्यत्वम्। अभिह्रुतौ सर्वतः कुटिलदशायां वर्तमानस्य (गयस्य) अघ्न्यादयश्च। उ० ४।१˜२। इति गम्लृ−यक् निपातनात् साधुः। गृहस्य−निघ० ३।४। (चित्) एव (देव) हे प्रकाशमान (त्वष्टः) अ० २।५।६। हे विश्वकर्मन् परमात्मन् (वर्धय) अस्मान् समर्धय (सर्वतातये) सर्वदेवात् तातिल्। पा० ४।४।१४२। इति तातिल् स्वार्थे। सर्वस्मै सुखाय ॥