टिप्पणी: २−(यौ) (ते) त्वदीयौ (दूतौ) दूतो विज्ञापकः−दयानन्दभाष्ये, ऋग्० १।७२।७। विज्ञापकौ गुणौ (निर्ऋते) ऋ गतौ−क्तिन्। नितरां ऋतिर्मङ्गलं कल्याणं यस्मात्सः। हे नित्यसुखप्रद परमेश्वर ! निर्ऋतिः पृथिवीनाम्−निघ० १।१। (इदम्) (एतः) आगच्छतः (अप्रहितौ) अप्रीतिकरौ (प्रहितौ) हितकारकौ (वा) समुच्चये (गृहम्) निवासम् (नः) अस्माकम् (कपोतोलूकाभ्याम्) कपोतो विज्ञानेन स्तुत्या गुणः−सू० २७।१। उलूकः, अज्ञानेनाच्छादको गुणः−म० १। ताभ्यां द्वाभ्याम् (अपदम्) अप्रापणीयं दुःखम् (तत्) त्यजितनि। उ० १।१३२। इति तनु−अदि, स च डित्। विस्तृतं ब्रह्म (अस्तु) अदादित्वं छान्दसम्। अस्यतु क्षिपतु ॥