टिप्पणी: ४−(ताम्) तनु विस्तारे, उपकृतौ च-ड। टाप्। विस्तृतिम् उपकृतिम् (मे) मह्यम् (सहस्राक्षः) अ० ४।१६।४। बहुदर्शकः। बहुव्यवहारवान्। असंख्यदर्शनः। (देवः) प्रकाशदानादिगुणयुक्तः परमेश्वरः (दक्षिणे) अ० ४।११।४। समर्थे। प्रवृद्धे (हस्ते) हसिमृग्रिण्०। उ० ३।८६। इति हस विकाशे-तन्। विकाशे। प्रकाशे निमित्ते (आ) समन्तात् (दधत्) ददद् वर्तते (तया) विस्तृत्या (अहम्) उपासकः (सर्वम्) शूद्रमार्यं च (पश्यामि) साक्षात्करोमि निर्णयामि (यः) (च) पक्षान्तरे (शूद्रः) शुचेर्दश्च। उ० २।१९। इति शुच शोके-रक्, चस्य दः, धातोर्दीर्घश्च। शोचनीयः। मूर्खः (उत) विकल्पे (आर्यः) ऋहलोर्ण्यत्। पा० ३।१।१२४। इति ऋ गतौ-ण्यत्। अर्त्तुं प्राप्तुं योग्यः। पूज्यः। श्रेष्ठः विद्वान्। ब्राह्मणः क्षत्रियो वैश्यो वा। महाकुलकुलीनार्यसभ्यसज्जनसाधवः-इत्यमरः, १७।३ ॥