टिप्पणी: ४−(अनड्वान्) म० १। प्राणस्य जीवनस्य वा प्रापकः परमेश्वरः (दुहे) लोपस्त आत्मनेपदेषु। पा० ७।१।४१। इति तलोपः। दुग्धे। इष्टं प्रपूरयति (सुकृतस्य) पुण्यकर्मणः (लोके) लोकृ दर्शने-घञ्। भुवने। गृहे (एनम्) इमं जीवं संसारं वा (आ प्याययति) प्रवर्धयति, (पवमानः) अ० ३।३१।२। संशोधकः परमेश्वरः (पुरस्तात्) अग्रतः। सृष्ट्यादौ (पर्जन्यः) अ० १।२।१। मेघ इव (धारा) धृ धारणे णिच्-अङ्, टाप्। धार्य्यते यया। धारणशक्तयः (मरुतः) अ० १।२०।१। वायुरिव (ऊधः) श्वेः सम्प्रसारणं च। उ० ४।१९३। इति वह-असुन्। धातोः सम्प्रसारणे कृते दीर्घत्वं धकारश्चान्तादेशः। वहनसामर्थ्यम् (अस्य) अनडुहः परमेश्वरस्य (यज्ञः) संगतिकरणम् (पयः) दुग्धमिव (दक्षिणा) द्रुदक्षिभ्यामिनन्। उ० २।५०। इति दक्ष वृद्धिशैघ्र्ययोः-इनन्। टाप्। दक्षिणा दक्षतेः समर्द्धयतिकर्मणः, दक्षिणो हस्तो दक्षतेरुत्साहकर्मणो दाशतेर्वा स्याद् दानकर्मणः-निरु० १।७। दानशक्तिः (दोहः) दुह प्रपूरणे-घञ्। दोहनपात्रमिव ॥