टिप्पणी: २–इदम्। इन्देः कमिन्नलोपश्च। उ० ४।१५७। इति इदि परमैश्वर्ये–कनिन्। पुरोवर्त्ति वक्ष्यमाणं वा वाक्यम्। देवाः। दीप्यमानाः। दातारः। विद्वांसः। शृणुत। श्रु श्रवणे। आकर्णयत। यज्ञियाः। यज्ञर्त्विग्भ्यां घखञौ। पा० ५।१।५७। इति यज्ञ–घ प्रत्ययः। यज्ञार्हाः। पूजनीयाः। स्थ। भवथ। भरद्वाजः। भरत्+वाजः। भृञ् धारणपोषणयोः–शतृ। अकर्त्तरि च कारके सञ्ज्ञायाम्। पा० ३।३।१९। इति वज गतौ–घञ्, वाजः, अन्नम्–निघ० २।७। बलम्–निघ० २।९। भरद् देवानां पोषकं वाजो हविर्लक्षणम् अन्नं यस्य सोयं भरद्वाजः–इति सायणः। बिभर्तीति भरन् वाजमन्नं यः स भरद्वाजोऽन्नधर्त्ता–इति महीधरो यजुर्वेदभाष्ये १३।५५। वाजोऽन्नं विज्ञानं वा बिभर्त्ति येन–इति दयानन्दसरस्वती–तत्र यजुर्वेदभाष्ये। अन्नस्य बलस्य विज्ञानस्य वा भर्त्ता धारकः पोषको वा परमेश्वरः। मह्यम्। मदर्थम्। उक्थानि। पातॄतुदिवचिरिचिसिचिभ्यस्थक्। उ० २।७। इति वच कथने–थक्। शास्त्राणि। शंसति। शंसु हिंसास्तुत्योः कथने च। कथयति, उपदिशति। पाशे। अ० २।८।१। बन्धने। बद्धः। बन्ध बन्धे–क्त। निरुद्धः। निगडितः। दुरिते। इण्–क्त। दुर्गते। अतिकठने। नि+युज्यताम्। युज संयमे बन्धने–कर्मणि लोट्। नियतो बद्धो भवतु। मनः। मन बोधे–असुन्। मननात्मकं चित्तम्। हृदयम्। इदम्। सन्मार्गप्रवत्तम्। हिनस्ति। हिसि हिंसायाम्। बाधते। क्लिश्नाति ॥