टिप्पणी: २–वोचेत्। ब्रूञ् व्यक्तायां वाचि आशीर्लिङि वच्यादेशे। लिङ्याशिष्यङ्। पा० ३।१।८६। इति अङ् प्रत्ययः। वच उम्। पा० ७।४।२०। इति उम् आगमः। उच्यात्। उपदिशेत्। व्यवहिताश्च। पा० १।४।८२। इति (प्र) उपसर्गस्य क्रियया संबन्धः। अमृतस्य। तनिमृङ्भ्यां किच्च। उ० ३।८८। इति अ+मृङ् प्राणत्यागे–तन्, स च कित्। मरणरहितस्य। अविनाशिनः। परब्रह्मणः। विद्वान्। वेत्तीति। विद ज्ञाने–शतृ। विदेः शतुर्वसुः। पा० ७।१।३६। इति शतुर्वसुरादेशः। आत्मवित्। प्राज्ञः। पण्डितः। गन्धर्वः। गां वाणीं पृथिवीं गतिं वा धरति धारयति वा सः। कॄगॄशॄदॄभ्यो वः। उ० १।१५५। इति गो+धृञ् धारणे–व प्रत्ययः, पृषोदरादिना गो शब्दस्य गमादेशः। वेदवाणी–धारकः। वेदवेत्ता। स्वर्गगायकः। सूर्यः। घोटकः। धाम। अ० १।१३।३। स्थानम्। प्रभावम्। त्रीणि। तरतेड्रिः। उ० ५।६६। सृष्टिस्थितिप्रलयादिरूपाणि। पदानि। पद्यन्ते गम्यन्ते प्राणिभिः। पद गतौ–अच्। कर्माणि। वस्तूनि। निहिता। दधातेर्हिः। पा० ७।४।४२। इति नि+डुधाञ् धारणपोषणयोः–क्त। हिरादेशः। शेश्छन्दसि बहुलम्। पा० ६।१।७०। इति शिलोपः। निहितानि। स्थापितानि, स्थितानि। वेद। विद ज्ञाने। विदो लटो वा। पा० ३।४।८३। इति सिपो णल् आदेशः। वेत्ति। जानाति। साक्षात्करोति। पितुः पिता। नप्तृनेष्टृत्वष्टृहोतृ०। उ० २।९५। इति पा रक्षणे–तृच्। निपातनात् साधुः। ज्ञानप्रदानेन स्वरक्षकस्यापि रक्षकः। महाविद्वान्। असत्। अस सत्तायां–लेट्, अडागमः। भूयात् ॥