टिप्पणी: २−अस्य। उपासकस्य। देवाः। म० १। हे प्रकाशमया व्यवहारिणो वा। प्रदिशि। सम्पदादिभ्यः क्विप्। वा० पा० ३।३।९४। प्रपूर्वात् दिश दाने, आज्ञापने-क्विप्। प्रदेशने, शासने, आज्ञायाम्। ज्योतिः। म० १। तेजः, प्रकाशः। सूर्यः। १।३।५। सरणशीलः, प्रेरकः। ग्रहविशेषः। अग्निः। म० १। दावानलजाठरवैद्युतादिरूपः पावकः। हिरण्यम्। हर्यतिः कान्तिकर्मा−निघ० २।६। हर्यतेः कन्यन् हिर् च। उ० ४।४४। इति हर्य्य गतिकान्त्योः−कन्यन्, हिरादेशः। हर्यते काम्यते तत्। यद्वा, हृञ् हरणे-कन्यन् हिर् च। ह्रियते जनाज्जनं व्यवहारार्थम्, अथवा द्रव्यस्वभावत्वात् नैकत्रास्य स्थितिः। हिरण्यनामसु−निघ० १।२। हर्यतेः प्रेप्साकर्मणः−निरु० २।१०। सुवर्णम्। तेजः। स-पत्नाः। सह+पत् पतने ऐश्ये च-न प्रत्ययः, सहस्य सः। सह पतन्ति यतन्ते एकार्थे, यद्वा, सह पत्यन्ते ईश्वरा भवन्ति। सह पतित्ववन्तः। शत्रवः। अधरे। न+धृञ्-अच्, नञ्समासः, न ध्रियतेऽसौ। नीचाः, हीनाः, अपकृष्टाः। उत्-तमम्। उत्+तमप्, अतिशयेन उत्कृष्टम्। यद्वा, उत्+तमु इच्छायाम्−अच्। भद्रम्, उत्कृष्टम्। नाकम्। कं सुखम् अकं दुःखम्, तन्नास्त्यत्रेति नाकः। नभ्राण्नपान्नवेदानासत्या०। पा० ६।३।७५। इति नञः प्रकृतिभावः। अथवा पिनाकादयश्च। उ० ४।१५। इति णी प्रापणे−आक-प्रत्ययः, टिलोपः। नाक आदित्यो भवति नेता भासां ज्योतिषां प्रणयोऽथ द्यौः कमिति सुखनाम तत्प्रतिषिद्धं प्रतिषिध्यते−निरु० २।१४। स्वर्गम्। सुखम्। आकाशम्। आदित्यलोकम्। अधि। उपरि। रोहय। रुह जन्मनि, प्रादुर्भावे-णिच्-लोट्। एकवचनं बहुवचने। उन्नयत यूयम्। इमम्। उपासकम् ॥